İtiraflar

Birçoğumuz için yemekle ilgili savaşımızı dile getirmek çok zordur ya da içimizde yaşadıklarımızı dışarıya vurmaktan çekiniriz. Ben de öyle bir bölüm yapmak istedim ki takma ad kullanarak yemekle olan savaşımızda hislerimizi, yaşadıklarımızı buraya yazalım ve birbirimize destek olalım. 'Üzüntüler paylaştıkça azalır' derler ya, sizlerin de yemekle gelen üzüntülerinin burada herkesle paylaşarak azalmasını ve en yakın zamanda yok olmasını diliyorum.

Bazen hayatta kendimizi çok yalnız hissederiz, sanki sadece bizim gizli yediğimizi, bir daha yememek için kalanları çöpe atanın ya da üzerine deterjan sıkanın sadece biz olduğunu düşünürüz. Oysa yalnız değiliz, yalnız değilsiniz...


İlk paylaşımı yakında çıkacak olan kitabımdan bir alıntı olarak ben yapmak istiyorum:

Diyetimde ilk hafta fena gitmedi, sanırım 1.5kg verdim; ama oradan çıkar çıkmaz sanki hakkımmış gibi hemen tatlıcı Zeynel’e gidip kendime şöyle güzel bir kaymaklı ekmek kadayıfı aldım. Derken ikinci hafta baktım, bu merkez bana göre değildi. Ben tam gaz yemek yemeye devam ettim. İştahım bir kere açılmıştı ve ben hâlâ zayıflama iradesini kafamda bitirememiştim. Fakat diyetisyenle tekrar görüştüğümde de: “Hâlâ çok yiyorum” diyemedim ama “Neden kilo veremiyorum ben de bilemiyorum” dedim. Şimdi düşünüyorum da acaba hakikaten birşey yemediğimi düşünerek mi böyle birşeyi demiştim yani kendimi mi kandırıyordum yoksa karşımdakini mi kandırmak istiyordum? Henüz bunun cevabını bulabilmiş değilim. Daha doğrusu o anda neler düşündüğümü hatırlamıyorum. Ne farkeder, sonuç itibariyle bu maceram sadece iki hafta sürebildi.
 
 

24 yorum girilmiş...

  1. pbrc

    19 Aralık 2011

    Uzun zamandır çeşitli psikolojik nedenler ve hastalıklar yüzünden kilo alıp veriyorum. Ancak pek çok kişinin şikayetlerinin aksine benim aldığım kilolar vücuduma eşit yayıldığından şekil bozukluğu meydana gelmiyor ve ben bile belli bir noktaya gelene değin ciddi miktarda kilo aldığımı anlayamıyorum. Durumu farkettiğimde irade kumkumasına dönüşüp 8-10kg ya kadar verip sonra kendine ihanet anlarından birinde yine alıyorum. Böyle anlardan birinde evimi paylaştığım kişi beni motive etmeye çalışırken ben duşa yada wc ye gittiği anlarda gizlice mutfağa girip kendi makarna tenceresini tek başıma gizlice çıkarıp yiyordum. Sonrada dünden kalan makarna ne oldu diye sorulduğunda aa bozulur diye ben attım onu diyordum. Kimi kandırıyorsam artık ... Ruhsal bunalıma bağlı karbonhidrat bağımlılığı bu olsa gerek. Ancak artık SAYASA ile birlikte başlayan yeni yaşam maceramda vicdan azabına, kendime ihanete gerek yok. Çünkü tamamen Özgür'üm :))

  2. Didem Kanca Üstay

    19 Aralık 2011

    Esasında insan sadece kendi kendine yasaklar koyuyor ve sonra da kendisi kaldırıyor değil mi??? Ben de bu akşam dayanamadım, çok güzel bir sıcak çikolata içtim!!!

  3. pbrc

    20 Aralık 2011

    kesinlikle haklısınız, ve ooh miis afiyet şifa olsun ... :)

  4. ynlmz

    20 Aralık 2011

    ne yaparsam yapayım olmuyor artık, tükendim :( kilo vermem için sürekli SAYASA da yaşamam lazım sanırım. topu topu 1,5 kilo verdim 3 hafta sonunda onuda geçen hafta çok mesaili çalıştığım için geri aldım. az da yiyorum ama olmuyor. artık inancımı kaybettim :( ömrümün sonuna kadar böyle kalıcam :(

  5. Didem Kanca Üstay

    20 Aralık 2011

    Ama metabolizmayı 700'e düşürmüşsünüz, bunu hakikaten yukarı çekebilmek için biraz hareket gerekiyor. Çok haklısınız ama her nedense sistem çok yavaş çalışıyor. ya zihinle ya da spola üstesinden geleceğinize inanmanız gerekiyor. Herşey bizde başlayıp bizde bitiyor....

  6. Didem Kanca Üstay

    20 Aralık 2011

    İnşallah şifa olmuştur :)))

  7. nilevsa

    20 Aralık 2011

    Yorgunluk bana şekerli gıda tükettiriyor... yorgunluğuma çare bulunamadığı sürece ben şeker yüzünden kilo almaya devam edeceğim. Tatlıyla dinleniyorum adeta:)))

  8. Didem Kanca Üstay

    20 Aralık 2011

    Oysa bu bir kısır dögü, şekerli gıdalar insanı daha da yorgun kılıyor ve insan daha yorgun hissettikçe sanki enerji gelecekmiş gibi daha fazla şekerli gıdalar tüketiyor:(((

  9. Gozde

    20 Aralık 2011

    Ben de cikolata yiyerek dinleniyorum:) dogum sonrasi kilolarimla kalmaya korksam da yorgunken agzima tikistirdigim cikolatalar beni resmen mutlu ediyor ve enerji veriyor:) herhalde en iyi cozum eve sokmamak!

  10. handan demirkaya

    21 Aralık 2011

    Isin sirri herseyden yemek ama azicik yemek...ah bide o dengeyi ayarlayabilsem...stresliyken gozum ne kalori goruyo nede butun ay ac kalip anca bir cm inceltebildigim kalcami....kestane aylari bide ...soyle kozde mis gibi kokulu :)

  11. Mert SUSLU

    21 Aralık 2011

    İtiraf Ediyorum;-) Samsunun ilk Yoga egitmeni Sevgili Nüket Satır' ın yardımları ile öğrenip bir hobiye dönüşen kurabiye yapma işi benim kütlesel artışıma sebebiyet versede yoga ile hafifleyerek dengelemeye çalışıyorum :-) Sizde aynı durumları yaşayıp halen kütlesel ağırlığınız sabit kalıyorsa :-) Işığı ve bilgisi ile etrafını aydınlatan Didem Hanım'ın Tekniklerini ve Mesajlarını yakından takip etmenizi öneririm... Herkese Başarılar. Mert SUSLU

  12. Özgür Çimen

    21 Aralık 2011

    3 yıl önce sigarayı bırakınca yemek yemek benim ödülüm oldu ve kilo rekorumu kırdım. Aslında çok yemekde yemiyorum, sosyal içki içisiyim bırakamadığım tek şey akşamları yemeklerden sonra 2-3 tatlı kaşığı Sarelle :( :) Aşığım ona :) İtiraf ediyorum Fiziğim ve boyum idare ettiği sürece kiloyu dikkate almıyorum, ne zaman artık boy ve fizik kurtarmıyor, facebook'a beğenmediğim için resim koyamıyorum hemen ufak bir düzeltme için aksiyon alıyorum :)Ama olmam gereken kg bana çok uzak gözüküyor gibi ... :)

  13. İlve

    21 Aralık 2011

    yemek yerken cok mutlu oluyorum ama sonra pişman oluyorum son pişmalık fayda etmiyor tombul tombul dolaşırsın.

  14. Melihay Gönül

    21 Aralık 2011

    Su içsem bile yarıyor dermişimmm....

  15. Zozo

    23 Aralık 2011

    Sigarayı bırakalı 5 yıl oldu, eski bir sporcuyum, şimdilerde Pilates eğitmeniyim ve yaş 36'yım:))) Ne beklenebilir ki; midem kocamandı harcadığımı kalori miktarı düştü ama aldığım miktar hiç azalmadı eskisi gibi yemeye devam etmiştim. Sonra birden duvara çarptım yoo yoo öyle dev gibi olup çarmadım derse girdiğimde üzerime giydiğim kıyafaetlerden bir pilates hocası olarak yağlar görünmeye başlayınca çarptım. Kendimle yüzleştim ve olmayacak böyle dedim... Yaklaşık 1 aydır sadece hayatımdaki şeker oranını azalttım, 4 kilo kayıp ve spor yaptığım için sıkı bir vücüt hala devam. yani her şey insanın beyninde bitiyor 5 yıl önce nasıl ben bu sigara illetini bırakırım dediysem şimdi de şekere karşı savaş açtım. Doğru gerçekten biliyormusunuz? Ne mi? Şekerin enerji vermesi gerekirken yorgunluk hissi verdiği ama bunu da ancak şekeri kesitiğinizde anlayabiliyorsunuz.Her şey sizin isteğiniz kadar size yaklaşabilir bunu sakın unutmayın.

  16. Didem Kanca Üstay

    23 Aralık 2011

    Süpersin Zozo!!!!!!!!!!!!

  17. ben yenilmekten hiç vazgeçmedim

    24 Aralık 2011

    hayatım boyunca kilo verebileceğime hiç inanmadım, mutlu olabileceğime, şansın yanımda olabileceğine,hayal ettiğim-istediğim gibi yaşayabileceğime hiç inanmadım.kendine dönük kuvvetli yıkıcı duyguları olan bir insanım..yıllardır bunları beni anlıycak birilerine yüksek sesle söylemek istedim, genel kanaatlere göre psikoloğa gitmem gerekir ama bunun benim için çözüm olacağınada inanmıyorum..en büyük problemim hayatta hiçbirşeye inanamamak.bunu çözdüğümde sanırım diğerlerinide halledebilirim ama inanç yok içimde..

  18. ben yenilmekten hiç vazgeçmedim

    24 Aralık 2011

    mutsuzum ve yemek yiyorum, bi çok insan için kilolu sayılmayabilirim ama yıllardır 60 kilodan 50'ye indiğimi görmek istedim.fıtness ve plates yapmaya başladım,3 ayda zorla 3 kilo verdim (açken 57'yim sadece :( )hakkını yemiyim şimdi platesle biraz vücudum toparlandı sıkılaştı, en azından bel-karın bölgem daha biçimli ama kalçalarım ve basenlerim inatla yerinde duruyorlar.1.57 boyunda kalçalı basenli olunca 26 yaşında olmama rağmen 30 duruyorum... 50 kilo olduğumu görmeden ölmek istemiyorum, birisi beni bunun olabileceğine inandırsın lütfen :(

  19. Jasmine

    26 Aralık 2011

    Artik 2012'de zayif olmak istiyorum. Allahim bana guc verrrrr...

  20. E.C

    10 Ocak 2012

    Çok genç yaşımdan beri kilo alıp vermeye başladım. En son verdiğim 12 kiloyu; üniversite sınavlarına hazırlanırken geri aldım hem de 5 kilo ekleyerek. İnsanlar bana böyle kötü görünmediğimi söylüyorlardı çünkü hakkaten alışmışlardı ve kimbilir belki de sahiden kötü durmuyordu kilolarım. Ben de buna rağmen ne yememden ne de içmemden kıstım. Yazın iyice şiştim. Kilo vermek istiyordum güya ama kesin karar veremiyordum. Aklımca dikkat ediyordum, yüzüyordum ama farkında olmadan iyice düzenimi altüst ediyordum. Derken yaz sonunda fotoğraflarıma bakarken kendime inanamadım ve o anda karar verdim kilo vermek istediğime. Gittiğim şarlatan bir diyetisyen saolsun yine 5-6 kilo verdim orada. Ama baktım adamın beni sağlıklı bir yaşam düzenine sokacağı yok ve "nasıl olsa kilo verdim, azıcık kendimi rahat bırakayım" moduna girmeye başlamıştım.

  21. E.C

    10 Ocak 2012

    Bu konudaki en büyük destekçim annem utana sıkıla, diyet yapmaktan bıkmış agresif kızına, SAYASA'yı söyledi. Müthiş bir önyargıyla gittim. Didem Abla'nın bana söylediği şeyleri aklım kabul etmedi ama ona 1 hafta uygulayacağıma söz verdim ve o 1 haftanın sonunda kilo vermiştim. Didem Abla ile birlikte o 17 kiloyu verdim ve şuan beslenme düzenim oturmuş vaziyette. Evet arada yine 2-3 kilo alıyorum; ama zaten onların nedenini biliyorum. Bazı zamanlar acıkmadım diyip evdeki sağlıklı yemeği yemeyip, bir yolunu bulup dışarıdan yediğim bir dönem oluyor=} Aylar boyunca yoğun iş koşturmaları sonucunda kendimi bir poşet çikolata, bisküvi bitirmiş bulabiliyorum, ya da doyduğumu inkar edip yediğim onca yemeğin üzerine tatlı yediğim oluyor. Ama ne olursa olsun sonunda tüm o psikolojik nedenlerle aldığım kilolar gidiyor.

  22. s.gamze

    19 Ocak 2012

    ben 17 yasındayım. kilo vermeyi cok istiyorum ancak bir türlü beceremiyorum. hatta vermeye calısırken daha fazla alıyorum galiba. ne yapmam gerektigini bilmiyorum. cevremdekilerin normalsin demeleri beni tatmin etmiyor cunku ben kendimi normal gormuyorum. itiraf etmem gerekirse her gün diyetteyim ancak her gece bozuyorum. sanırım bu durumu cok fazla dert ettigim için yeme istegim de artıyor. :(

  23. hale.gf

    21 Ocak 2012

    5 haftadır kendime hakim olmayı beceriyordum. 6 kg verdim ama bu akşam yaklaşık 1 saat önce ayak üstü yarım tencere lanet makarnayı mideme indirdim!! Nefret ediyorum artık Mutsuz olup yemek yemekten ..yemek yiyip mutsuz olmaktan. Şimdi karnımdaki pis şişlik nasıl gidicek? her saniyesi öldürüyor beni şuan!!

  24. GİZEM OPCN

    13 Şubat 2012

    didem hanım merhaba size diyetnedir adresinden e-mail attım ulaşmasını temenni ediyorum siteniz bilgilenmeme çok yardımcı oldu çok teşekkür ederim ancak size hangi adresten mail olarak ulaşabilirim bilmiyorum

Yorum ekleyin