Herkes Kilosuyla Boğuşmaya Devam Ediyor! Yazdır
Yazar Didem Kanca Üstay   
Cuma, 25 Aralık 2009 12:43

İlk olarak size muhteşem öğretilerle dolu renkli bir 2010 dilerim. Bana gelen danışanlarım için kilo açısından 2009'un son devreleri bayağı zorlu geçti. Herkesin içinde önüne geçemedikleri bir yeme hissi oluştu. Ben dahil olmak üzere!. Bana göre bunun nedenlerinden biri de dünyada oluşan negatif enerjilerin insanlara vermiş olduğu ağırlıktı. Umut ediyorum ki yeni yıla, yeni ve hafif enerjilerle girip tüm bu ağırlığı üzerimizden atabiliriz.

Sizlerle bana gelen danışanlarımın bu süreçte bana yazmış oldukları bazı e-mailları paylaşmak istiyorum. Bunun nedeni de eğer siz de geçtiğimiz aylarda kendinizi kilo problemiyle ilgili umutsuz vaka olarak görüyorsanız belki bu yazışmalar size yardımcı olur ve bu yolda yalnız olmadığınızı görürsünüz.

Sevgili Didem, bu aralar oradan oraya çok misafirliğe gidiyoruz, holiday zamanı da olduğu için dört tarafta kekler, kurabiyeler var, hiç dayanamadığım yiyecekler. Çok yiyorum bu aralar Didemcim. Pilatese de gidemiyorum bir haftadır, gelene kadar da gidemem herhalde. Pantolonlarım sıkmaya başladı, ne yapacağımı bilemiyorum ama bu aralar iştahım çok açık ve durduramıyorum kendimi. Yine o kısır döngüye girmek istemiyorum. Annemin burada olmasının tadını çıkartmak yerine çok üzülüyorum bu aralar. Hiç kendimi, bedenimi dinlemiyorum. Aç değilken bile hala tıkınıyorum. Sana da yine söyleniyorum Didemcim ama şu aralar tam bir panik halindeyim. O, yazın tutturduğum çizgiyi yakalayamıyorum ve sürekli kendimi suçlayıp duruyorum.

Bakın bir başka danışanım bu dönemde yeme içme ile ilgili önüne geçemediği dürtüler hakkında neler yazmış:

Didemcim, bu aralar çok yiyyorum sıkıntıdan. Galiba kilo da aldım biraz. Bugün markete gittim ne kadar abur cubur buldumsa aldım. Sonra da hepsini yedim. İşin kötüsü evde hiçbir şey bulamazsam dilim dilim ekmeğe bal sürüp yiyorum gecenin bir köründe. Moralim çok bozuk bu aralar. Yine eski halime dönüyorum galiba. Çok korkuyorum Didemcim.

Ya kendi hakkında olumsuz duygular üretenlere ne demeli? İşte bir danışanımın e-maili:

Ben yine bunalımlardayım, kendimi şişko patates gibi hissediyorum. Allah rızası için bana şöyle en 'şok'undan bir liste verir misin? Biliyorum sen diyeceksin ki şok mok olmaz, kontrollü ye falan filan, ama hani bir keresinde de patatesl meyveli, sebzeli 3 günlük bir diyet vermiştin ya, ondan sonra o gazla çok iyi devam etmiş ve kilo vermiştim. Yine kendimi öyle bir şokla dürtmeye ihtiyacım var. Noooooooolluuuuuuuuur acil yardım!!!!!!

Tüm bu maillara benzer daha birçok maili sizlerle paylaşabilirim. kesinlikle hissettiklerinizde ve yaşadıklarınızda yalnız değilsiniz. Ama sunu bilin ki: çözüm ne ben, ne de dışarıdaki başka insanlar, ilaçlar ya da diyetler değildir. Çözüm tamamen sizin içinizde yatıyor. İçinizdeki egoyu, canavarı susturabilmek ancak sizin elinizde. Lütfen ama lütfen hayatta her ne yaparsanız yapın farkındalıkla yapın. Ben kimseye sakın hamburger, pizza, baklava yemeyin demiyorum. Madem çok istiyorsunuz yemek ve o kaloriyi alacaksınız, o zaman bunu, tadını çıkara çıkara yapın. Keyif alarak yapın. Bizler çoğu zaman hem yiyoruz, hem pişmalık duyuyoruz ve yediğimizin tadına bile varamıyoruz. Güzel bir yemek te yiyecekseniz şayet, hakkını vererek yiyin lütfen.

Size 2010 için olabilecek en büyük dileğim yüksek farkındalıkla geçireceğiniz ve her şeyin doya doya tadına varacağınız bir sene geçirmenizdir.

 

29 yorum girilmiş...

  1. sevhan çındemir

    25 Aralık 2009

    kesinlikle haklısın didem hanım ben sizin gibi yapıyorum hemde çok severek hem izliyordum hemde okuyorum kızım kreşe başladığı zmn bende inşallah sayasa ya geleceğim sevgiler..

  2. Didem Kanca Üstay

    25 Aralık 2009

    Mutluluk duyarım...

  3. Selami Mırcık

    4 Ocak 2010

    Sevgili Didem Hanım, her zaman karşısındakine empati yolu ile yaklaşıp, anlayışın kişi üzerindeki önemini anlamış biri olarak bizlerle paylaştığınız yazılarınız sayesinde hayata biraz daha bağlanıyor,kendimizi ve hayatı biraz daha seviyoruz. İyi ki varsınız... Günün en güzel saatinde yeniden görüşmek dileğiyle...

  4. Guzın Molay

    4 Ocak 2010

    Dıdem Hnm, Istahlı ve yemekten zevk alan kısı ıcı farkındalık da fayda etmıyor.Aslen ben bıle bıle ve zevk alarak yemeye basladım.Ve dısarıdan gelebılecek uyarılara maruz kalmamak ıcın bazen saklıda yıyorum.Ama cevremızdekı negatıf enerjı yada kısının kendı ıc dunyasındakı arayıslarının veya kısıtlı zamanlarda cok ıs halletmenın olumsuz etkıler yarattıgına katılıyorum.Ve en kolay bas kaldırı yolu olarak yeme alıskanlıklarımızın duzensızlesmesıne neden olduguna ınanıyorum.2010 nu gonlumuzce tuketmemız dılegıyle Sevgılerımle

  5. Didem Kanca Üstay

    5 Ocak 2010

    Esasında farkındalık çok farkettiriyor. Ben zamanında kiloluyken hep şunu derdim: 'Ben yemekten çok keyif alıyorum. Benim için dünyadaki en büyük zevk' Ama ilerleyen yaşantımda şunu gördüm ki ben yemekten keyif almak nedir onu bilmiyormuşum. Örneğin bir tatlı alıyoruz, daha ağzımızdaki lokmanın tadını damağımızda doya doya hissetmeden bir ikinciyi atıveriyoruz ağzımıza. Sayasa'da bununla ilgili bir çalışma yapmayı planlıyorum önümüzdeki aylarda. Umarım siz de gelebilirsiniz. Bir cumartesiye denk getirmeye çalışacağım. Bazı şeyler yazarak değil ana yaşanarak dah güzel anlam kazandığından burada kaleme almak yerine sizi Sayasa'ya almayı tercih ederim:)))

  6. Didem Kanca Üstay

    5 Ocak 2010

    Selami Bey, Güzel ve ince yorumlarınız için çok teşekkür eder, esenlikler dilerim.

  7. zeyneğp

    6 Ocak 2010

    didem hanım paylaştığınız yazıları büyük bir hevesle okuyorum ancak iş uygulamaya gelince asla uygulayamıyorum yazdıklarınızı..diyet listelerine öyle alışmış ki beynim farkında olaray yiyeceğim desem de yapamıyorum..en fazla3 gün! sonrasında bisküvi, çikolata, dondurma ve tabi tekrar böyle olmaz yapamıyorum acilen uygun bir diyet yapmalıyım!!ama artık biiyorum ki -tecrübeyle- bende bu iştah olduğu sürece kendimi ne kadar sıkarsam sıkayım bir yerde kopacak, bir yerde tekrar diyetin dışına çıkıp ipin ucunu koparacağım..peki o zaman çare ne?!

  8. Didem Kanca Üstay

    7 Ocak 2010

    Zeynep Hanım, sizi o kadar iyi anlıyorum ki. ben kendi kilomla 10 yıl savaştım. Hatta klinik beslenme üzerine yüksek lisans yaparken bile zorlandım ki, düşünün ben tüm bilimsel çözümleri de okuyan ve bilen insandım o devrelerde. Sayasa'da yakınlarda ücretsiz bir destek grubu düzenlemeyi düşünüyorum. eğer ona katılabilirseniz başkalarının tecrübelerinden faydalanabilirsiniz. Ve hep birlikte size daha güzel bir ışık tutabiliriz.

  9. zeynep

    7 Ocak 2010

    keşke..çok isterdim böyle bir şeyi ancak ben ankara'da öğrenciyim ne yazık ki böyle bir şey benim için imkansız..ama sizi kendime yakın bulmamın bir sebebi de buydu aslında çünkü ben de geçen seneye kadar tekrar öss ye girmeyi bile göze almıştım..çünkü en azından beslenme ve diyetetik okuyarak herşeyi öğreneyim istemiştim, ancak okulumu sevdiğimden bırakamadım -aslında her şey dönüp dolaşıp beyinde bitirmeye geliyor biliyorum,öyle olmasa tüm diyetisyenlerin tığ gibi olması lazımdı-yani okulla da alakalı değil..ben 3 sene önce öğlen okuluma sandviç götürüp akşam sebze yiyerek çok istediğim kadar zayıfladım, ama sonra bir gün 2 bisküviyle başladım ve ben anlamadan 4 ay içinde eski halime döndüm.şimdiyse benim en büyük problemim bu; rejim yapsamda,zayıflasam da kalıcı olacağına inanamamam.zaten inanmıyorsam olması da imkansız biliyorum

  10. zeynep

    7 Ocak 2010

    tamam diyorum sebze ,meyveyi bolca yiyeceğim;abur cubur yemiyeceğim ama bir hafta sonra tüm kararlılığıma rağmen tatlı,abur cubur her şeyi mahvediyor,yani zayıf olmak için hayat boyu uygulayağım bir düzeni kuramıyorum.. insanın en büyük probleminin bu olup onu aşamaması o kadar yorucu bir şey ki anlatamam !!

  11. Didem Kanca Üstay

    7 Ocak 2010

    Zeynep Hanım, o kadar iyi anlıyorum ki sizi. Benimde beslenme okumamın sebebi kendime yardım etme isteğimden kaynaklanmıştı. Bu uzun bir yolculuk. Keşke yakınlarda olsaydınız ve sizinle tanışma fırsatımız olsaydı. Ve keşke 10 senelik kilo savaşımı ve 6 senelik okul ve hastane hayatımı hemencik bir yorumla anlatabilseydim ve sizin hayatınızda da değişiklik yapabilseydim.

  12. zeynep

    7 Ocak 2010

    evet anlıyorum didem hanım..yine de teşekkür ederim vaktinizi ayırdığınız için..kusura bakmayın lütfen, farkındayım yazdıklarımın yorumun ötesine geçtiğinin ve oldukça uzun olduğunun, fakat birkaç haftadır bunu düşündüğüm için sanırım kendimi tutamadım..teşekkür ederim, mutluluklar.

  13. Didem Kanca Üstay

    7 Ocak 2010

    Rica ederim. Ne güzel mutluluklar paylaştıkça çoğalır, üzüntüler de paylaştıkça azalır. Umarım sizin bu konuyla ilgili olan sıkıntınızın azıcıkta olsa azalmasında faydam olmuştur. Size de kat be kat mutluluklar diliyor ve zayıflamanız için gereken enerjiyi içinizde yakalamanızı tüm kalbimle diliyorum.

  14. dilan

    23 Şubat 2010

    ya ben öğrenciyim sbs den dolayı çok yiyorum o yüzden çok kilo alıyorum diyet yapıyorum ama ders çalışırken hemen bi şeyler yiyorum hemende kilo alıyoum o yüzden diyetler uyguluyorum ama faydası olmuyor ama yinede deniyorum inşallah

  15. Didem Kanca Üstay

    23 Şubat 2010

    Dilan'cığım, nşallah sınavlarından sonra gelirsin ve bu konuyu kökünden çözeriz seninle. Bence şu sıralar diyetler deneme, sadece kendini dinle ve mümkün olduğunca meyve, sebze, et, tavuk, balık, tam tahıllı gıdalar gibi doyurucu gıdalar tüketmeye çalış.

  16. nevra öner

    25 Şubat 2010

    Didem Hanım merhabalar, Yazılarınızı büyük bir keyifle okudum,siteniz ve yazdıklarınız için teşekkür ederim öncelikle. 23 yasındayım 1.63 boyundaym.2 yıl once 49 kilodan 68 kiloya cıktım ve bunu sadece 6 ayda basardım.Bu sürec içerisinde nerdeydim napıyordum neden hiç aynaya bakmadım yada baktıgımda olanları neden göremedim bilmiyorum.o donemden ailemin yanından ayrılmıs yurtta kalmaya baslamıstım be duygusal hemde yasam duzenim alt üst olmustu. 2 yıldır 68 kilodan bi ara 61 e duşsemde 50 li kiloları hiç goremedim. Güzel bir kızım en azından etrafımdaki insanlar oyle soyluyor. Herkez kilo almamdan acıyarak bahsediyor, senin gibi bir kız nasıl bu hala gelir diyorlar. HErzaman tam olan kendime güvenim artık yerlerde ne giydiklerimi yakıstırıyorum, ne alısveriş yapıyorum yaptıgım hiç birşeyden keyif alamıyorum.

  17. nevra öner

    25 Şubat 2010

    Zayıflamak adına girdiğim yaptıgım bütün girişimler başarısız oldukca ben iyice yemeye vurdum kendimi. Deliler gibi asık oldugum bir adam var ve ben 49 kiloyken hayatıma girmişti, artık kilolarım paranoyaya donustu benden en ufak bir uzaklasmasını bile artık beni begenmemesine yoruyorum. Ogrenciyim ailemden ayrı yasıyorum ve cok kısıtlı bir gelirle hayatımı sürdürüyorum bir süre semtimdeki kucuk bir spor salonuna yazıldım ama okadar kotu bir ortamdı ki hic keyif alamadım ve devam edemedim.

  18. nevra öner

    25 Şubat 2010

    Etrafımda hic kimsenin kilo problemi yok dolayısı ile beni anladıklarını soyleselerde anlamıyorlar hissediyorum. İyi bir spor salonuna yazılıp sporu kendime keyif haline getirirsem yapabilirm diye düsündüm ama fiyatlarından dolayı gidemedim simdi para biriktiriyorum ama yaz sonuna ancak denklestiririm heralde.

  19. nevra öner

    25 Şubat 2010

    Birkac haftadır artık kilo sorunum hat saffaya cıktı artk güne uyanmak okula gitmek bile istemiyorum. Biliyorum belki cok abartıyorum ama hissetiklerim elimde değil. Farkındalıgımı korumaya calıssamda psikolojim beni dibe itiyor. Bence benm sorunum psikolojik yani bir insan kilolarından dolayı kendini bu kadar kotu hissederken neden onlardan kurtulamaz. Daha bugün okuldan cıkıp resmen kahrola kahrola dürüm yedim bir insan bunu neden yapar? inanın sunları yazarken bile gozlerim doluyor kilolarım yüzünden eski halimi güzelliğimi düsünmekten eski fotograflarıma bakarken okadar cok kez agladım ki. korkuyorum daha da fazla olmasından kurtulması cok ama cok daha fazla zorlasıcak kilolara ulasmaktan deliler gibi korkuyorum. Bu arada kullanmadıgım saçma sapan zayıflama ilacı kalmadı. onlarda biyolojimi alt üst etti tabi. anlayacağınız boyle sacma sapan bir psikoloji icinde düğüm oldum çözülemiyorum.

  20. nevra öner

    25 Şubat 2010

    Beni özetleyen tek kelime çaresizlik. Koşullarım değişmeden kilo veremeyecekmiyim ben. Bu yaz mezuniyetim var ben ben üniversite mezuniyetimde bir barbi bebek olmayı hayal ederken simdi ne olucagımı düsünmek bile istemiyorum. Gecenin bu vakti bu kadar seyi herseyden once icimi dokmek icin yazdım sadece paylasmak ve gercekten iyi geldi sanırım:)Caresizligimi kabul etmemek icinde dirensemde bu yazı sanırım bunu büüyk bir kabullenişte oldu benim icin:) Artk herseyde bir umut arıyorum belki bir cümle duyacagım bir sey beni sarsar ve kendime getirir diye. en güzel çağlarım kendimi çirkin hissederekmi tükenecek bir mucize olucak ve ben okdar kiloyu verebilecekmiyim acaba. Keske olsa...

  21. nevra öner

    25 Şubat 2010

    Bu arada son olarak eklemek istediğim:)18 kilo almadan onceki yaz 8 kilo fazlam vardı cunku kendimi bildim bileli hem bir kilo problemim oluyordu ama bu enfazla 10-12 kilo arası değişiyordu. En son kullandıgım zayıflama ilacı inanılmaz su içirten uyku ve çarpıntı sorunu yapan ve insanların öldüğü haberi çıktıktan sonra bıraktıgım bir ilactı ama o beni 58 den 49 a düsürmüstü.iste en cok kilo aldıgım sene bu ilacı bırakmamdan sonrasına tekabül eder.sonradan da kullanmayı denedim ama okadar azimsizdimki düzenli içmedim bile kendimi zehirlemekten baska bi ise yaramadı..kilo vermeden once nedense neden aldıgımı bulabilmek icin kıvranıyorum..

  22. Didem Kanca Üstay

    28 Şubat 2010

    Nevracım, yazdıklarını okurken içim sızladı çünkü sanki eski ben'i görür gibi oldum. Sana söyleyebileceğim tek şey şu olabilir. Kendini o kadar ama o kadar çok sev ki, yani öyle büyük bir sevgi olsun ki ona zarar verecek hiçbir şey yapama. Bizler çoğu zaman çantamıza bile kendmizden daha çok değer veriyoruz. Onu yere koymuyoruz kirlenmesin diye. Peki vücudumuz çantamızdan daha mı değersiz??? Lütfen olumlamalar yap her gün her an... Mesela ben bir örnek yazabilirim: Çok değerliyim, kendimi seviyorum, kendimi herşeyden çok seviyorum... Burada benim gözlemlediğim kendinize karşı çok ağır olmanız. Eğer bir gün beni Sayasa'dan ararsanız telefonda da konuşabiliriz. Yardımcı olmak için elimden geleni yaparım. Sevgilerimle...

  23. HALE

    15 Mart 2010

    Yazılanları okudukça benim gibi düşünen ne kadar çok insan varmış dedim, oysa insan kendisini tek başına hissediyor, ben ilk hamilelik ve doğumum sonrasında 15 kilo aldım, emzirme döneminde almaya devam ettim, fazlalığım 25 kilo olunca ben ne yapıyorum dedim, artık üstüme güzel bir şey bulamıyordum, giydiklerim hiç yakışmıyordu, en önemliside merdiven çıkınca yada biraz iş yapınca aşırı derecede yoruluyordum, her gören ne kadar kilo aldığımı söylüyordu sanki bilmiyor muşum gibi, kimseyi görmek hatta dışarıya çıkmak bile istemiyordum, kızım anaokuluna başlayınca sağlıklı ve düzenli beslenme ve hergün 1,5 saatlik yürüyüşle 30 kilo verdim 1 sene kadar bir zamanda ve kilomu muhafaza ettim,

  24. HALE

    15 Mart 2010

    O duygu bambaşka bir duygu gerçekten, kendime güvenim geldi, çok mutluydum, giydiğim yakışıyordu, herkes nasıl zayıfladığımı soruyor, beni başarımdan dolayı tebrik ediyordu, derken 3 sene sonra tekrar hamilelik ve doğum ve doğum sonrası derken yine kilo aldım bu sefer 20 kilo fazlam var, yine bunalımdayım, bu sefer çok dikkat edeceğim asla kilo almayacağım derken nasıl bu kadar aldım kendime çok sinir oluyorum, kızım 2 yaşında ve ben kendime fazla vakit ayıramıyorum, umarım en kısa zamanda normal kiloma kavuşurum, havalar ısınınca yürüyüşe başlamayı düşünüyorum, inşallah başarırım...

  25. Didem Kanca Üstay

    15 Mart 2010

    Hale hanım, ilk olarak herkesle tecrübelerinizi tüm içtenliğinizle paylaştığınız için çok teşekkür ederim. Bazen insanın etrafında aynı duyguları paylaşan başkalarının olduğunu bilmesi bile bazı adımları atmasında yardımcı olabiliyor. Geçmişte yapabildiğinize göre şimdi yine yapabilirsiniz. En azından çözümün sizin içinizde olduğunuzu biliyorsunuz. Umarım bir an önce eski günlerinize geri dönersiniz. Ama her ne olursa olsun ve her ne kadar zor olursa olsun lütfen kendinizi daha çok sevmeye özen gösterin. Kucak dolusu sevgilerimle...

  26. nevra

    23 Mart 2010

    Didem Hanım,öncelikle içten ama gercekten cok içten cevabınız için çok teşekkür ederim.Yazıyı yazdıgım 25 şubat tarihinden beri zayıflamak adına yeni girşimlerim oldu 2 kilo verdim gibi:)Bana cok yavas gelmesinden dolayı azmim coğu zaman kırılma noktasına geldiysede şimdilik kendimi biraz daha iyi hissediyorum:) Kendimi sevmem konusunda soylediklerinizde o kadar haklısınız ki... Bu günden itibaren bunun farkındalıgına daha cok varmaya calışıcam.Eskiden bu tarz seyler yapardım zaten devam ettiğim bir meditasyon grubunda öğrenmiştim her sabah uyandıgınızda aynada kendinize olumlu seyler soylemek kücük mantıklı iltifatlar etmek beyinde bir başkasından duyulması ile aynı olumlu etkiyi yaparmış.Kilo aldıktan sonra kendimden okadar uzaklaşmışım ki bunu aylardır yapmadıgımı şimdi fark ettim.

  27. NEVRA

    23 Mart 2010

    Azmimin kırılmaması attıgım su adımın devamının gelmesi icin oyle buyuk bi istek var ki içimde artık kendime karşı hayal kırıklıgı yaşamak istemiyorum, ama hala birşeyler eksik kafamda guzel ve sağlıklı olmak ugruna yaptıgım herseyin zorla yapıyormus hissi yasatması ve bukadar zor işkence gibi gelmesini aşabilmek ne zor.Birgün bu duygudan kurtulup güzel ve saglıklı olabilmek için beslenme alıskanlıgımın beni mutlu edebileceği zaman kendimi nirvanaya ulaşmış gibi bir huzur içinde bulacağıma eminim:)

  28. nevra

    23 Mart 2010

    Evet birçok insan var siz gibi ben gibi ama sizi güzel ve iyi bir insan yapan, bence sorunlarınızı aştıktan sonra onlar unutmayarak, bunu meleğe dönüştürmenizden öte diğer insanlara yardım edebilmeniz.şurda vaktinizi ayırıp benim için ve yazılarınıza yorum yapan diğer hanımlara yazacağınız bir kaç olumlu ve faydalı cümlenin bile ne kadar kıyemtli olduğunu biliyor ve karşınızdakini gerçekten anlıyorsunuz. Çok teşekkür ederim, ilk fırsatta sizi aramak kısa da olsa sohpet etmek isterim. Sağlıcakla kalın..

  29. Didem Kanca Üstay

    27 Mart 2010

    Nevra Hanım, rica ederim. Eğer ufacık bir iyiliğim ve hayatınızı olumlu şekilde değiştirmenize faydası olacak birşeyler diyebiliyorsam ne mutlu bana!!!

Yorum ekleyin


Yeni bir resim için tıklayın.