Bir Diyetisyen Nasıl Beslenir? Yazdır
Yazar Didem Kanca Üstay   
Pazar, 20 Eylül 2009 11:33

Bana gelen danışanlarımın çoğu zaman aynı soruyu sordukları dikkatimi çekmiştir. Ben de sizlerle hem bu soruyu hem de cevabını paylaşmak istiyorum.

Danışan: Peki siz nasıl besleniyorsunuz, Didem Hanım? Hiç artık tatlı, pizza, mantı vs yemiyor musunuz? Nasıl bu kadar ince kalıyorsunuz? Günde muhakkak 6 öğün mü yiyorsunuz?

Benim cevabım: HAYIR, HAYIR, HAYIR...

Ben, her şeyden istediğim zaman istediğim kadar yiyorum. Tamamen kendimi dinliyorum. Asla 'kahvaltı etmem şart' diyerek kahvaltı etmiyorum. Eğer acıktıysam yiyorum ve acıkmadıysam yemiyorum. Hep derler ya, 'İşte kahvaltı etmezsen metabolizman yavaşlar, kilo veremezsin, ya da alırsın.' Ben bu görüşe katılmıyorum. Birçok şey insanın zihninde bitiyor. Eğer siz öyle şartlarsanız kendinizi sonucu da tamamen sizin istediğiniz gibi olacaktır. Ben insanların farkındalıklarını yükseltmelerinden yanayım, kendilerine değer vermelerinden yanayım. Siz oysa başkalarının dediklerine kulak veriyorsunuz. Birisi çıkıyor ve diyor ki günde muhakkak 6 kere yiyin. Aç olmasanız bile 6 kere yemeye başlıyorsunuz. Düşünsenize ufacık bir çocuk sizinleyken ona soruyorsunuz değil mi?: Acıktın mı yavum? Çünkü sizin için onun acıkıp acıkmaması önem taşır. Oysa aynı hassasiyeti kendimize göstermekten kaçınırız. Birisi birşey dedi mi, özellikle diyetle ilgili, hemen yapmak isteriz. Uzak doğu kültürüne bakın, onlar da ara öğün olayı yoktur, ve birçok batılıya göre de daha sağlıklı yaşarlar. Kahvaltı konusunu fazla dağıtmadan tek cümleyle bağlamak istiyorum. Ben eğer aç kalkarsam kahvaltı ediyorum ama aç uyanmazsam etmiyorum.

Günün ilerleyen saatlerinde açlık durumuma göre yiyorum. Eğer canım o gün dürüm çekiyorsa buna karşı koymak yerine gidip yiyorum. Fakat hiçbir suçluluk duymadan, tadına vara vara, ağzımda hissedip uzun uzun çiğneyerek. Madem kalorili bir şey yiyeceğim o zaman ondan keyif alarak bunu yapmalıyım. Bunu öğlen saatlerinde yemişsem o zaman akşam acıkırsam salata veya sebze tarzı birşey yiyip günü öyle kapatıyorum. Hiçbir zaman 'battı balık yan gider' düşüncesine kapılmadan. Bunu söylüyorum, çünkü eskiden 80'li kilolarımda bu psikolojiyle yediğimden hep normalde yiyeceğimden çok daha fazlasını yiyordum. Bugün de mahvoldu, hadi bari dürümün üstüne tatlı da yiyeyim, akşam da yiyeyim, yarın dikkat ederim. Hayır, bunlar tamamen eski günlerde kaldı. Eğer sizlerde bu duygulara ve düşüncelere kapılıp yiyorsanız lütfen bundan arınmaya çalışın.Kilo vermenizde en büyük adım başkalarının sizlere söylediği değil sizin kendinize değer vermenizden başlar.

Hayat bir dengedir, bir öğün çok yerseniz, diğer öğün az yersiniz ya da hiç yemezsiniz. Bir gün çok yerseniz diğer gün az yersiniz ya da hiç yemezsiniz. Ben, hayatımda bu dengeyi yakaladım. Eğer dışarıda sosyal bir ortamda bulunmayacaksam evdeyken daha sağlıklı, özellikle sebze yemekleri tüketmeye çalışıyorum. Besin değeri yüksek gıdalar tüketmeye gayret ediyorum ki hücrelerim doysunlar ve bana sürekli açlık çektirmesinler. Eskiden kiloluyken çoğu zaman sırf hamur işleri veya ıvır zıvırlar yerdim. Durum böyle olunca vücut hiç adam gibi vitamin ve mineral alamadığından sürekli aç kalırdı ve beni daha çok yemeye iterdi.

Benim felsefem vücudumu her zaman doyurmak, ruhumu da istediği zamanlarda doyurmaktır!!! Lütfen kendinize, içinizdeki açlığa ve tokluğa ve de ruhunuza kulak verin. Onlar sizi doğru yola götüreceklerdir. Farkındalık, esasında bizim sahip olabileceğimiz en muhteşem güzelliktir.

Lütfen yemek yerken daha farkındalıkla yemeye çalışın. Sadece yemiş olmak için yemeyin. Hem ruhunuzu hem de vücudunuzu doyurun.
 

14 yorum girilmiş...

  1. Gulsat Sat

    20 Eylül 2009

    Eline saglık Didem'cim cok faydalı bir yazı olmus. Devamını bekliyoruz :)) Gulsat

  2. Liz

    20 Eylül 2009

    Didemcim super bir yazi olmus. Bu dediklerin uygulandiginda, insan kendini dinledigine nasil da ozgurluge kavusulup hayatin tadini cikariliyor birlikte bende gorduk. Bunlari bizlerle paylastigin icin sonsuz tesekkurler :)

  3. Serra Turan Bird

    21 Eylül 2009

    Didem'cim son derece faydali bir yazi olmus; bana o kadar yakin gelen bir yemek felsefesi ki tek anlasabilecegim diyetisyenin sen oldugun ortada! Simdiye kadar bana zorla 8 ogun yedirdiler, hic sevmedigim halde bogazimdan kahvalti ittim, en sonunda da darallardan daral begenip pes ettim. Bende yemek yemeyi obsesyon haline getirdiklerini farkettim. Simdi ne zaman istersem o zaman yiyorum ve daha az aciktigimi/yedigimi goruyorum. Cok tesekkurler :))

  4. ayten serin

    9 Aralık 2009

    Didemcim çok faydalı bir yazı bu. En büyük sorun o dengeyi oturtabilmekte galiba. Peki öğlen dürüm yiyip akşam da canın pasta yemek isterse, veya bu istekler hep böyle giderse ne olacak? Yani yine bir yerinden kendimizi kısıtlamamız gerekmeyecek mi?

  5. Didem Kanca Üstay

    9 Aralık 2009

    Aytencim, çok önemli bir noktaya parmak basmışsın. Hayatta herşey de olduğu gibi bunda da bir disiplin gerekiyor. Nasıl insan her gün işe gitmesem evde otursam gibi bir düşünceye kapılsa da ara sıra, bunu uygulayamıyor ama arada bir tatile giderek ya da hastayım diyerek evde oturuyor. Sanırım yemeği de böyle görmek lazım. Bir de hakikaten acaba canı sürekli bunları çekiyor mu kişinin bunu da düşünmesi gerek. Bazen sürekli hiç besin değeri olmayan yemekler tükettiğinde de kişinin hücreleri doymadığından hep yeme ihtiyacı olabiliyor. Tüm bunları sanırım farkındalıkla takip etmek ve kişinin kendini gözlemlemesi gerekiyor. Acıktığında mı yiyor ya da canı çektiğinde mi, yoksa pis boğazlıktan mı? yoksa üzüntüsünü unutmak için mi? ya da ödül olarak mı? Yemek yemenin ardında bir sürü faktör yatıyor olabilir. Ama harbiden canı çektiği için yiyorsa o zaman afiyet olsun:)

  6. hazal

    6 Ocak 2010

    Bence faydalı değil aksine insanları yanlış bilgilere sürükleyen bir yazı olmuş, bu nedenle elinize sağlık diyemeyeceğim, tabi ki ruhu da doyurmak gerekir ama metabolizmayı bozmadan olmalı. Ayrıca ben diyetisyenimden çok memnunum ve sayesinde 1 yılda 30 kg verdim, önceleri sizin tarif ettiğiniz gibi besleniyordum, diyetisyenle görüşmelere başladığımdan bu yana az ve sık ve de çeşitli yiyerek yaşıyorum, ve son derece mutluyum...

  7. Didem Kanca Üstay

    6 Ocak 2010

    Hazal hanım, sizin adınıza çok sevindim. Ne güzel bir mutluluk 30 kilo vermiş olmanız ve de mutlu oluyor olmanız. Ben de zamanında 30 kilo vermiş birisi olarak bunun muhteşem bir duygu olduğunu biliyorum. Ve burada kendi tecrübenizi de paylaştığınız için çok teşekkür ederim. Herkes çok farklı bireyler. Size iyi gelen bana iyi gelecek demek değildir, bana iyi gelen de size iyi gelecek demek değildir. Benim için en önemli şey insanların kendilerini iyi hissetmeleri ve mutlu olmalarıdır.

  8. nilgün

    10 Ocak 2010

    merhaba didem hn yazılarınızı çok beğendim bende aynı sorundayım 70 kiloyum ve 14 kilo fazlam var 30 yasıma girmeden önce rejimlerle cabuk kilo veriyordum ikinci doğumumdan sonra aynı rejimleri yapamıyorum dahi vucudumda çok aclık hissediyorum ve cok sinirli oluyorum fakat bunun yanısıra zayıflamakta istiyorum cünkü alışverişten nefret etmeye başladım istediğim şeyleri giyemiyorum hertaraftan çıkınca kendimden nefret ediyorum buda psikolojimi bozuyor sizden ricam bana yardımcı olursanız mutlu olurum hayatım boyunca rejimle uğraşmak istemiyorum teşekkür ederim. saygılar

  9. Didem Kanca Üstay

    10 Ocak 2010

    Nilgün hanım, ilk olarak çok teşekkür ederim. İkinci olarak ta böyle üzülüyor olmanıza inanın çok üzüldüm. Fakat neler yaşadığınızı o kadar iyi anlıyorum ki. Eğer İstanbul'da yaşıyorsanız Sayasa'yı 0216 383 3563'ten arayıp benimle görüşmek için randevu alabilirsiniz ve size yardımcı olmaktan mutluluk duyarım. Sevgilerimle...

  10. nilgün

    11 Ocak 2010

    CEVAP VERDİĞİNİZ İÇİN TEŞEKKÜR EDERİM.GAZİANTEP TE İKAMETKAH ETMEKTEYİM BANA GÖRE ÇOK UZAKSINIZ MÜMKÜNSE İNTERNET ADRESİME YAPABİLECEĞİM ŞEYLER HAKKINDA BİLGİ VERİRSENİZ MEMNUN OLURUM KOLAY GELSİN SAYGILAR.

  11. Didem Kanca Üstay

    12 Ocak 2010

    Nilgün hanım, maalesef yüz yüze tanışmadığım ve görüşmediğim kişilere e-mail yoluyla danışmanlık yapamıyorum. Geçmişte denedim fakat çok verimli olmadığını gördüm. Kusura bakmayın, bundan dolayı sizden özür diliyorum.

  12. nilgün

    20 Ocak 2010

    kısmet diyelim bence ilginizden dolayı teşekkür ederim belki birgün uğrarım yanınıza size kolay gelsin

  13. gülnur

    12 Şubat 2010

    sevgili didem hanım şu an kilo verme konusunda bütün ümitlerim tükenmişti ama gezinirken bu siteye girdim ve ümitlerim tekrar yeşerdi inş bana yardımcı olursanız tekrarkilo verebilirim geçen sene biraz kilo verdim aldım ondan birkaç sene önce 20 kilo verdim gene aldım ben tekrar kilo verebilir miyim ve ne yapmalıyım

  14. Didem Kanca Üstay

    12 Şubat 2010

    Gülnur Hanım, eğer istanbul civarında oturuyorsanız randevu alıp görüşmeye gelirseniz size elimden geldiğince yardımcı olmaya çalışırım. Ama gelemeseniz bile tabii ki verebilirsiniz 20 kiloyu hatta daha fazlasını. Çözüm kesinlikle sizin içinizdeç Eğer tanışma fırsatımız olursa içinizde saklanan bu çözümü birlikte bulmaya çalışırız.

Yorum ekleyin